दाजी अनं मेव्हणी

दाजी त्याच्या मेव्हणीला घेऊन आणि सासऱ्यासाठी बकरी घेऊन एका ओसाड वाटेवरून जात होता....
काळोख पडला होता. दाजी पुढे आणि मेव्हणी मागे...

दाजी...!

काय गं...??

मला तुमचं भ्या वाटून राहिलंय...!

आं...! आणि ते का...?

ही अशी आडवाट,
त्यात काळोख.
अवती भोवती कुनी बी न्हाय.
आता तुम्ही काई केलं तर..??

आगं, माझ्या येका हातात बादली त्यात समान,
दुसऱ्या हातात रश्शीला बांधलेली बकरी,
आणि ह्यो एक सोटा.
तुझ्याकडं कोंबडी आन पिशव्या. आता मी काय आन कसं करनारे..??

आसं कसं म्हंता!
ह्यो सोटा जिमिनीत गाडला, त्याला बकरी बांधली. माझ्याकडून कोंबडी हिसकावून घेऊन ती बादलीखाली ठेवली, आन सामान बाजूला ठेवलं की झालं ना हात मोकळं?
हितं पाहनारं भी कोनीच न्हाय...!

मला बाई लय भ्या वाटू लागलंया..

सौजन्य-wa